جوع

خامنه ای ِ ماردوش به زیر دستانش می گوید جلوی ِ سیاست های ِ کنترل ِ جمعیت را بگیرید و بگذارید جمعیت ِ کشور رشد کند و جوان شودـ لابد جوع گرفته و می خواهد مغز ِ جوان ها را بیشتر از این ببلعد. گفتن ندارد که با این وضع ِ نابسامان ِ اقتصادی و با وجود ِ روحیه ی ِ رو به مدرن ِ جوان های ِ ایران، خواسته ی ِ خامنه ای به زباله دان می افتد، اما من برای ِ این که به سید ِ گدا صدقه ای بدهم به او پیشنهادی ارائه می کنم.

پیشنهاد می کنم خامنه ای و حکومت ِ پلید ِ اسلامی اش هرچه زودتر گورشان را از ایران گم کنند تا بخشی از هفت ملیون آواره ی ِ ایرانی که اغلب جوان و تحصیلکرده هستند و از شر ِ خامنه ای و اعوان و انصارش به خارج گریخته اند، به کشور بازگردند و جمعیت ِ کشور یکشبه (و نه نُه ماهه!) افزایش پیدا کند.

سرانگشت

عفیفه

هشت سال پیش موقعی که من و دوستانم در نقد ِ اسلام مطلب می نوشتیم و از لزوم  ِ نقد ِ این آیین ِ اهریمنی سخن می گفتیم، در فضای ِ مجازی در اقلیت بودیم؛ خیلی از وبلاگ نویسان (به ویژه اصلاح طلبان ِ شان) ما را سرزنش می کردند که تندرو و نامتعادل و هنجار شکنیم.

امروز بسیاری از سرزنشگران ِ قدیم یا دست از نوشتن کشیده اند یا با تابوهای ِ قدیمشان دست به یقه شده اند. عده ی ِ پر شمار  ِ دیگری نیز به تازگی آمده اند که بیشتر شبیه ِ ما هستند تا آنها. متوهم نمی شوم و نمی گویم این به دلیل ِ حضور و تاثیر  ِ نوشته های ِ ما بوده... نه ... این تغییر بیش از هر چیز به نحوه ی ِ زندگانی ِ اجتماعی ِ ما و آوار  ِ تجربه های ِ سیاسی ِ چند سال ِ اخیر برمی گردد. به جمهوری ِ جنایتکاری برمی گردد که در ظاهر محترم و مقتدر ولی در باطن بازیچه ای درهم شکسته است. پیش ِ مردم، خودش را قدرتمند نشان می دهد، در حالی که در نگاه ِ جهانیان خوار و ذلیل است. درست مثل ِ آن عفیفه که در "عارف نامه" ی ِ ایرج میرزا «رویش» را سفت گرفته بود تا از «زیر» ترتیبش را بدهند.

سرانگشت

مشک

«مشک آن است که خود ببوید» ... اما خُب عطار هم باید بتواند دو کلمه بگوید!